Skrifpúltið

Við Leirhnjúk. Mynd David Clifford- Trail Runner Magazine Ég skellti mér út að hlaupa áðan og það var bara alveg prýðilegt. Veðrið er reyndar dýrðlegt og ég verð að viðurkenna að það var erfitt að sleppa því að hjóla. Á móti kemur að ég var mjög fljótur að þessu og hef núna nógan tíma til að dunda hérna heima.  Ég ætla að byrja þetta mjög rólega og ekki að fara að bæta við mig fyrr en ég fer að finna að lappirnar eru að venjast þessu nýja álagi. Ég hljóp núna rúmlega 2 km á 05:47 min/km og hélt púlsinum í kringum 120 sem er rólegt fyrir mig. Mótorinn þolir þetta vel en ég finn hvað lappirnar eru brothættar. Þegar ég var að hlaupa áðan fór ég að rifja upp þegar maður var í almennilegu hlaupaformi og þá mundi ég eftir grein og viðtali við mig í Trail Running Magazine - og myndum sem ég fékk sendar í kjölfarið. Það er fyndið að lesa þetta yfir og ég var greinilega stórhuga á þessum árum. Þennan dag lét ég mig ekki muna um að hlaupa frá Reykjahlíð, upp í Kröflu og svo niður í Jarð...

Jæja þá er ég kominn aftur heim eftir vinnuferð til Reykjavíkur. Eins og mig grunaði þá frestaðist flugið á mánudaginn og ég kom með Boeing 757 í bæinn 5 klst of seint á fundinn. Í kvöld kom ég svo hálftíma of seint með annari þotu. Veit ekki alveg hvað er að frétta. En fundurinn var virkilega góður og ég vildi að ég hefði getað einbeitt mér betur. Það var stanslaust áreiti og allt á fullu á öllum vígstöðvum. Ég skil ekki hvernig ég fúnkera ennþá. Kannski vegna þess að ég reyni að passa mig að sofa alltaf vel. Talandi um það, klukkan er 21 og ég er kominn upp í rúm. Alveg búinn á því. Tók ágætis æfingu á Hotel Natura í gær og svo fórum við út að borða á Matarkjallaranum. Sá staður fær alveg toppeinkunn og allir réttirnir voru alveg geggjaðir. Ég reyndar þurfti ekki að taka upp veskið og hef því ekki hugmynd um hvað þetta kostaði. Á morgun er í nógu að snúast eins og venjulega en þar sem ég er ekki að hjóla hef ég meiri tíma í að sinna börnunum og heimilinu. Þó ég ætli út að hlaupa finn...

Brotnar greinar og allt á hvolfi. Það er búið að vera frekar óskemmtilegt veðrið hérna á Akureyri í nótt og í dag eins og spáð var. Vaknaði við einhver læti í nótt og lokaði glugganum en varð svo ekki var við mikið eftir það. En þegar ég koma út í morgun voru greinar og laufblöð út um allt og mér sýnist á ruv.is að það verði forvitnilegt að horfa á fréttirnar í kvöld. Ég á að fljúga suður í fyrramálið og er orðinn frekar hræddur um að þau plön fari öll í vaskinn. Ég á að byrja á alþjóðlegum fundi sem við erum búin að vera að skipuleggja klukkan 9 í fyrramálið og í ljósi sögunnar er ólíklegt að það gangi eftir. Ég var búinn að lofa mér að hvíla hjólið þegar veðrið leyfði ekki lengur útihjólreiðar og ég ætla að standa við það. Hjólið á trainer-num fær því að standa ónotað eitthvað áfram.  Ég var að hugsa um að skella mér út áðan og hlaupa en ákvað svo bara að gera slatta af æfingum inni.  Ég er búinn að vera duglegur (duglegri) við að teygja á mjöðmunum á mér og ég finn strax mu...

Brekkan í Kjarnaskógi, again and again. Það er hávaðarok hérna og æfing dagsins sem átti að vera löng breyttist í klifuræfingu. Ég var búinn að ætla að hjóla rólega ca. 80 km en þegar ég var farinn að þurfa að fara upp í 250-300 w til að halda 20 km/klst við Hrafnagil, þá ákvað ég að snúa við. Maður átti fullt í fangi með að halda sér á hjólinu.  Ég hjólaði því til baka og ákvað að taka brekkuna í Kjarnaskógi í skjóli af trjánum. Ég fékk þá flugu í höfuðið að taka hana 10x og að sjálfsögðu gat ég ekki hætt fyrr en ég var búinn að því. Tók svona hæfilega mikið á því og var ekkert að sprengja mig.  Nú sýnist mér á veðurspá að maður fari bara að þrífa hjólið og koma því upp á vegg. Brjálað hvassviðri á morgun og svo kólnar og fer að rigna/slydda. Nú fer maður því að dusta rykið af hlaupaskónum og koma sér í ræktina. Ég geri upp hjólasumarið hér í ítarlegum pistli fljótlega. En vikan hjá mér var ágæt; 162 km á hjólinu, 1500 metra hækkun og ca. 6,5 klst. 

Fyrsta plott af pælingum og mæling á vegalengd. Eftir að ég rakst á einhverja fallega mynd úr fjallaferðinni minni 2020 þá kviknaði hjá mér löngun í að fara að plott upp næstu ferð. Það var notalegt að finna löngunina um að fara á fjöll koma af fullum þunga til baka. Ég er búinn að vera á hvolfi í götuhjólapælingum og þetta hefur einhvern veginn ekki komist að. En ég er ekki hættur að vera hjólaferðalangur. Ég fer kannski minna en ég sá fyrir mér á tímabili en ég er ekkert hættur þessu og stór hluti af gleðinni við þetta er einmitt að skipuleggja og pæla. Ég hef lengi verið að velta fyrir mér Arnavatnsheiðinni og langar að fara þar yfir. Ég myndi taka strætó í Miðfjörð og leggja upp þaðan. Síðan myndi ég krækja fyrir Langjökul, fara inn á Kjalveg og koma mér norður aftur (Húnaver). Þetta eru ca. 360 km og það ætti ekki að taka svo marga daga. Ég hefði verið spenntur fyrir að finna aðra leið en Kjalveg vegna umferðarinnar um þann veg, en það má kannski bara reyna að hjóla snemma á morgn...

Túr dagsins  Það var skrautlegur dagur hjá mér í vinnunni og hann byrjaði með því að það var hringt í mig og mér tilkynnt að ég þyrfti að fara til Búdapest í næstu viku á fund. Sem betur fer breyttist það, enda ég búinn að vera að skipuleggja annan alþjóðlegan fund sem verður í Reykjavík á sama tíma. Það er alveg nóg púsluspil þar sem ég er með börnin í næstu viku. Og svo bara logaði skipið stafnanna á milli og ég hljóp fram og aftur reyndi að slökkva elda. Hressandi. Ég skellti mér út eftir vinnu og tók góðan túr fram í fjörð. Þegar ég var kominn á Grund nennti ég ekki að streða meira á móti vindinum, snéri við og fór til baka austanmegin (yfir hjá Hrafnagili). Fór svo upp Veigastaðabrekkun, í gegnum hverfið þar uppi og niður hjá göngunum. Ég tók kannski aðeins meira á því en ég hafði ætlað mér en var bara sprækur. FTP-gildið mitt stendur ennþá í 245 en ég hef ekki nennt að taka test og er þannig lagað alveg sama. Ég hef grun um að ég sé kominn eitthvað hærra og því sennilega nálæ...

Mynd úr hjólatúr dagsins sem ég "dramaði" aðeins upp. Núna er maður kominn yfir í nokkurskonar viðhaldsfasa í æfingum. Núna hjólar maður bara sér til skemmtunar og reyni að halda þokkalegu formi. Núna er það frekar magn umfram ákefð sem gildir, þ.e. á meðan veðrið leyfir útihjólreiðar þá reynir maður bara að njóta. Í gær var t.d. 60 km samhjól sem var tekið á rólegu tempói, sem var skemmtileg tilbreyting. Síðustu 3 dagana í síðustu viku náði ég 140 km, allt frekar rólegt. Varðandi framhaldið, þá verða október og nóvember svo mest lyftingar, teygjur og hlaup og svo fer maður aðeins að henda sér á hjólið í desember. Í janúar tekur við grunnur (base), eftir þrjár þannig blokkir fer maður að fasa út lyftingarnar og fer yfir í uppbyggingarfasa (build phase) og svo kemur ein blokk af "toppun" (peak phase)- það er kirsuberið ofaná kökuna fyrir þá keppni sem maður hefur valið sem A-race. Þá fer magnið aðeins niður og ákefðin upp. Ég er ekki ennþá búinn að gera upp við mig h...