Færslur

Stöðuleiki er lykillinn

Mynd
Síðasti mánuður á Strava (lyftingar ekki með). Ég held áfram að koma til og er loksins farinn að kannast aðeins við mig aftur. Ég hef sennilega verið með hærri w/kg hér fyrir 2 árum en þetta er allt í áttina (viktin líka). Það sem ég hef helst áhyggjur af núna er fittið á gravel hjólinu fyrir keppnina í Skotlandi eftir 2 vikur. Ég er eiginlega kominn á þá niðurstöðu að hjólið sé óþarflega lítið fyrir mig og það er tvennt í stöðunni i) prufa mig áfram með stamma eða ii) eða skipta út hjólinu. Ætli ég prufi ekki stamm fyrst og sjái svo til. Í gær tók ég 5 klst rólegan túr til að venja mig við hjólið. Fór upp í Sölvadal og reyndi að þræða alla malarslóða sem ég fann. Þetta gekk s.s. ágætlega og ég var furðu góður í morgun þegar ég vaknaði. Eftir smá spjall við Chat GPT í morgun prufaði ég að lækka hnakkinn á hjólinu um hátt í 1 cm og ég er ekki frá því að það hafi hjálpað. Ég fór meðfram hitalögninni að Laugalandi og til baka á góðri keyrslu og var ekki jafn búinn í höndunum og síðustu sk...

Fésbók

Mynd
Afhverju?   Það er orðið ansi langt síðan ég fór að spyrja mig: Hvað er Facebook eiginlega að gera fyrir mig? Hversu oft loka ég forritinu og líður eins og betri manneskju? Hvað lærði ég síðast þarna inni? Hvenær fór ég síðast á viðburð sem ég fann þar? Eða er ég bara að eyða tíma? Ég ætla ekki að mála skrattann á vegginn- það er alveg eitthvað gott þarna inni. En æ oftar stend ég mig að því að vera fastur í endalausu “dauðaskrolli”. Myndbönd sem ég man ekki eftir 30 sekúndum síðar. Efni sem skilur ekkert eftir sig nema smá tóm. Og svo er veggurinn orðinn undarleg blanda af fólki sem ég þekki… og fullt af fólki sem ég þekki alls ekki. Það skrýtna er að ég eyði sjaldan löngum tíma í einu. Þetta eru frekar litlar skammtar, nokkrar sekúndur hér, mínúta þar. Ég gríp símann, oft án þess að hugsa, opna appið og áður en ég veit af er ég kominn eitthvert sem ég ætlaði mér aldrei að fara. Svo er þetta alltaf opið. Í símanum. Í vafranum. Heima. Í vinnunni. Ég er ekki einu sinni að leita. ég ...

Á góðu skriði

Mynd
Síðustu æfingavikur- að frátöldum lyftingum. Functional overreaching er þegar maður eykur æfingaálag meðvitað svo líkaminn fer tímabundið í þreytu og performance getur lækkað, en með réttri hvíld og næringu svarar hann með að aðlagast og verða sterkari en áður (supercompensation). Ég er búinn að vera á góðu skriði síðustu vikur og náð að klára allt eftir plani. Vikurnar hafa verið byggðar upp af 2 erfiðum gæðaæfingum og svo fyllt upp í með endurance til að fá magn (volume). Til viðbótar hef ég svo farið í ræktina þar sem ég einblíni á efripart og miðsvæðið. Á Grenivík í dag. Ekki veit ég hvernig Ingvar mun setja upp næstu viku en ég verð að viðurkenna að ég svolítið þreyttur núna. Í hádeginu hjólaði ég út á Grenivík og þegar ég var að koma aftur í bæinn fann ég að það væri ekki tilgangur í því að halda áfram, heldur gáfulegra að koma sér heim og hvíla sig. Í dag eru 3 heilar æfingavikur eftir fyrir The Gralloch í Skotlandi og svo "teipering". Ég er að verða pínu spenntur en e...

Fyrsti í útihjóli 2026

Mynd
Tobbi, Stebbi Garðars og Dóri við malbiksenda eystri, Rútsstaði. Í fyrra var fyrsti túrinn á götuhjóli um miðjan mars, ef ég man rétt, og árin þar á undan í kringum 2. apríl. Þrátt fyrir óvenju mildan og snjóléttan vetur í ár, þá tafðist þetta samt- klassískt íslenskt, vegna snjóþyngsla núna í mars og byrjun apríl. En loksins. Götuhjólið var tekið niður af veggnum í fyrradag, 14. apríl, og ég náði fyrstu alvöru æfingunni úti í prýðisgóðu veðri. Það er alltaf eitthvað sérstakt við þennan fyrsta túr- allt verður aðeins léttara, tíminn líður hraðar og maður man af hverju maður nennir þessu. Ég slóst í för með þremur kempum sem eru ekki þekktar fyrir að taka því rólega. Ég vissi alveg hvað ég var að fara út í- þetta yrði engin róleg endurance æfing eins og planið sagði til um. Yfirleitt er ég sá leiðinlegi sem heldur sig við vöttin og neitar að láta draga sig út fyrir planið, en í þetta skiptið lét ég undan og skrúfaði aðeins upp hraðann. Og það var einfaldlega bara helvíti gaman. Það er e...

Þyngsli.......

....ekki líkamleg, heldur frekar andlega. Ég hef verið undir pari á andlega skalanum síðustu vikur og finnst allt í lagi að vera opinn með það. Ástæðurnar eru sumar of persónulegar til að fara í þær hér en svo er líka helvítis álag í vinnunni sem maður sér ekki alveg fram úr. Það blandast svo ofan í flókið skipulag á ferðalögum og hjólamótum. En ég er eldri en tvævetur og veit alveg að á endanum leysist þetta og það koma bjartari tímar. Stefni að því að fara í sumarfrí 6. júlí og ég get ekki beðið. Fjórar vikur í beit. En já allavega, þrátt fyrir allt þá held ég sjó og klappa mér á bakið fyrir það. Ég sé um heimilið og börnin, æfi, næri mig mjög vel og mæti í vinnu. Held öllu á floti. Það er helst að ég vanræki félagslegar skyldur og vini mína. Ég bæti upp fyrir það síðar.

Project 67

Mynd
Þyngd síðan 28. febrúar (gula línan). Gerfigreindin hefur verið mér ágætis stuðningur upp á síðkastið við að létta mig aðeins. Í hjólreiðum er hlutfall afls og þyngdar ein lykiltalan, sérstaklega þegar fara að koma brekkur. Það er stundum gott að setja þetta í samhengi: væri maður til í að vera með 1–2 tveggja lítra gosflöskur á maganum í keppni? Líklega ekki. Í vetur hef ég verið aðeins frá mínu besta, bæði í afli og þyngd, og fannst því alveg tímabært að laga þetta aðeins til. Ég er að fara að keppa á gravelmóti í Skotlandi í maí þar sem eru töluverðar brekkur. Ekki endilega langar, en nóg til að það skiptir máli að vera búinn að tálga aðeins af sér. Hugmyndin um að æfa 10 klst. á viku og bera svo með sér óþarfa aukakíló bara út af slæmum venjum finnst mér frekar fáránleg. Eins og ég nefndi áður keypti ég mér Garmin-vog og þessa dagana byrja ég alla morgna á að stíga á hana. Ekki til að láta töluna stjórna mér, heldur bara til að fylgjast með ferlinu. Og þar kemur smá áskorun: ég er ...

Garmin Venu 4

Mynd
Garmin Venu 4 Þegar ég varð fertugur árið 2017 gáfu pabbi og Hafrún mér iWatch 3 sem var í rauninni snilldargræja. Það sem stóð upp úr var tengingin við Apple-umhverfið, sem maður er náttúrulega hálfpartinn læstur í. Hún aflæsti t.d. fartölvunni þegar ég opnaði hana og talaði auðveldlega við öll öpp sem ég er með uppsett. Stærsti gallinn var hins vegar hvað batteríið entist stutt. Ég svaf því aldrei með það og þurfti alltaf að taka með hleðslutæki í ferðalög. Með tímanum varð púlsmælingin líka aðeins óstöðug og datt stundum út þegar ég var að hlaupa. En þrátt fyrir það stóð græjan fyrir sínu og er enn í ágætis lagi, átta árum síðar. Mig hefur samt lengi langað í úr sem er sérhæfðara heilsu- og íþróttaúr, með meiri áherslu á mælingar eins og HRV, svefn og endurheimt. Þar sem ég er nú þegar með Garmin hjólatölvu og nota Garmin Connect, þá lá beinast við að færa mig yfir í Garmin. Það var samt ekki fyrr en í nóvember sem ég lét verða af því og keypti mér Venu 4, sem er frekar einföld og...