Stöðuleiki er lykillinn

Síðasti mánuður á Strava (lyftingar ekki með).

Ég held áfram að koma til og er loksins farinn að kannast aðeins við mig aftur. Ég hef sennilega verið með hærri w/kg hér fyrir 2 árum en þetta er allt í áttina (viktin líka). Það sem ég hef helst áhyggjur af núna er fittið á gravel hjólinu fyrir keppnina í Skotlandi eftir 2 vikur. Ég er eiginlega kominn á þá niðurstöðu að hjólið sé óþarflega lítið fyrir mig og það er tvennt í stöðunni i) prufa mig áfram með stamma eða ii) eða skipta út hjólinu. Ætli ég prufi ekki stamm fyrst og sjái svo til.

Í gær tók ég 5 klst rólegan túr til að venja mig við hjólið. Fór upp í Sölvadal og reyndi að þræða alla malarslóða sem ég fann. Þetta gekk s.s. ágætlega og ég var furðu góður í morgun þegar ég vaknaði. Eftir smá spjall við Chat GPT í morgun prufaði ég að lækka hnakkinn á hjólinu um hátt í 1 cm og ég er ekki frá því að það hafi hjálpað. Ég fór meðfram hitalögninni að Laugalandi og til baka á góðri keyrslu og var ekki jafn búinn í höndunum og síðustu skipti.

Ef ég næ þessu fitti í lag fyrir Skotland kvíði ég engu.