Skrifpúltið

Það var lítið um myndatökur á mótinu og ég notast við story frá Rögga. Jæja þá er fyrsta bikarmót ársins afstaðið og maður komst þokkalega heill út úr því. Mótið fór fram á Þingvöllum og óhætt að segja að við höfum fengið fínt veður þó það hafi blásið nokkuð hressilega á köflum. Undirbúningurinn Þó mótið hafi verið seinnipart dags þá carblódaði maður að sjálfsögðu kvöldið áður. Pizzurnar á Grazie Trattoria á Hverfisgötu klikka ekki. Það má segja að æfingavikan á undan hafi verið hálfgerð "taper" vika þó þetta sé nú kannski ekki beint eitthvað A-Race. Það voru bara 6,5 klst. á plani, þar af ein 30/15 (intensity). Ég reyndar svindlaði á mánudeginum og tók rúmlega klukkutíma gravel með Hörpu, en venjulega er ég í fríi á mánudögum. Mótið var því tólfti dagurinn í röð sem ég hjólaði. Þar sem mótið var ekki fyrr en klukkan 17:30 þá bauð það upp á að keyra suður samdægurs en það er aldrei spennandi að sitja lengi í bíl fyrir keppni. Við keyrðum því suður á föstudeginum, fengum okkur...

Á toppnum á Vaðlaheiði. Hendi inn einni mynd frá því um þarsíðustu helgi þegar ég fór með Hörpu í brautarskoðun upp á Vaðlaheiði í brautarskoðun fyrir Súlur Vertical. Svo varð náttúrulega ekkert úr keppninni vegna veðurs og við eigum þetta inni, sennilega í lok ágúst. Mér líst reyndar ekkert illa á það því það getur verið fallegur og góður tími í svona gravel ferðalög. Vegna veðurs hefur maður verið lítið á ferðinni útivið upp á síðkastið. Það var reyndar samhjól á sunnudaginn og það rættist fínt úr því. Í gær (annan í Hvítasunnu) þá tókum við Harpa svo stuttan gravel túr í Kjarna og yfir gömlu brýrnar. Það var mjög næs. Á laugardaginn er fyrsta bikarmót ársins og það fer fram á Þingvöllum. Þetta er búið að vera svolítið púsluspil því ég flýg til Belgíu í 6 daga vinnuferð morguninn eftir. Við Harpa förum suður á föstudagsmorgun og gistum á gistiheimili. Hún keyrir svo norður beint eftir mót með draslið og ég verð eftir. Það er náttúrulega svolítið bögg að missa svona marga daga af hjól...

Glaðir hjólarar í mótslok. Ég hef lagt það í vana minn að skrifa nokkur orð um öll hjólamótin sem ég tek þátt. Ég held í það minnsta að það hafi aldrei gleymst. Oft byrja ég og ætla að hafa þetta mjög stutt og skorinort, en svo vill oft teygjast úr þessu. Sjáum hvað verður. Undirbúningurinn Það er ekki mikið um undirbúninginn að segja því þetta mót var skyndiákvörðun og bara til gamans gert. Ég var að koma úr nokkuð feitri æfingablokk og að ljúka viku númer tvö þar sem ég hjólaði í 16 klst. Æfingarnar hafa snúist um að undirbúa mig undir langa gravel keppni um næstu helgi (Súlur) og ég ekki verið að taka mikið af sprettum og styttri æfingum eins og yfirleitt fyrir fyrsta mót. En á móti kom þá fannst mér ég ágætlega tilbúinn og ég hef ekki verið líkamlega þreyttur upp á síðkastið. Það er ekki margt um þessa braut að segja. Brautin Brautin í Mývatnshringnum er nokkuð beint áfram eins og þar stendur. Þetta er sama braut og í heilmaraþoninu (42,2 km) og byrjar og endar við Jarðböðin. Leiði...

Síðustu 4 æfingavikur á Strava. Ég hef æft vel upp á síðkastið og án þess að vera að þreyta mig of mikið. Margir klukkutímar en intensity ekki of mikið. Líður vel og formið fínt þó það mætti vera smá meira "punch" í mér. Keppti í Mývatnshringnum í gær og varð í 2. sæti. Gef skýrslu fljótlega.

Mynd tekin í maí 2021. Nú eru liðin rétt 4 ár síðan ég þorði fyrst að skrá mig í hjólakeppni. Þetta hafði blundað í mér í svolítinn tíma en tilhugsunin var yfirþyrmandi. Allir hjólandi í bing á miklum hraða og hangandi í kjölsoginu hver á eftir öðrum. Svo var einhver rosaleg taktík sem maður þurfti að kunna ef maður ætlaði að eiga einhvern séns á því að vera framarlega. Eftir að hafa gengið með þetta í maganum í einhvern tíma varð þó úr að ég skráði mig í Mývatnshringinn 2021 sem fram fór í hávaða sunnan roki eins og það gerist best. Ég fór inn í keppnina með hugarfar hlauparans að byrja ekki of skarpt, en það kom duglega í hausinn á mér. Fljótlega lenti ég einn á auðum sjó og missti stóran hóp framúr mér og átti aldrei séns eftir það einn á móti vindinum. Ég hafnaði í 18. sæti en ef ég hefði verið grimmari í upphafi hefði ég ábyggilega endað eitthvað ofar. Ég hef ekki keppt í Mývatnshringnum síðan þetta var en á því verður breyting á morgun. Þetta var ekki á keppnisdagatalinu hjá mér ...

Sæmileg vika, hvíldarvika og svo 2 stórar vikur. Ég fór ekki yfir Vaðlaheiðina í dag eins og ég ætlaði mér því veðrið var slæmt þegar ég var að fara upp. Mér var hrollkalt og það rigndi. Ég snéri því við og pikkaði Hörpu upp og við skelltum okkur einn hring. Fórum yfir gömlu brýrnar og áleiðis upp á heiði. Þá hafði stytt upp en var ennþá kalt. Eftir að ég droppaði henni heim þá þvældist ég um í 3,5 klukkutíma þar ég hafði fyllt tæpa sex. Ég er enn að venjast þessu gravel dæmi fyrir efri partinn en mér leið miklu betur en um síðustu helgi.  Eins og sjá má þarna uppi er ég kominn með 2 býsna góðar vikur og hlakka til að sjá hvað Ingvar setur á mig í næstu viku. Á spánni sýnist mér að veðrið sem er framundan sé fínasta maí veður, en maður er svo spilltur eftir blíðuna að maður vill meira.

Á leiðinni upp á Vaðlaheiði. Þau eru mörg olnbogabörnin í lífi mínu þessa dagana. Ber þar hæst heimilið, sem er orðið ansi skrautlegt miðað við venjulega, plönturnar mínar sem hafa ekki fengið umpottun þó komið sé vel fram í maí og svo er það þetta blog sem ég er farinn að gleyma heilu og hálfu vikurnar.  Lífið snýst um vinnu og hjól þessa dagana. Ég passa náttúrulega að börnin hafi í sig og á en ég hef ekki sinnt þeim mikið. Það er lán í óláni að þau eru úti allan daginn og eru rosalega aktív. Er það ekki þannig sem þetta var í gamla daga? Fulldempaða fjallahjólið sem Brynleifur fékk í fermingagjöf sló rækilega í gegn og hann hjólar öllum stundum. Æfingar hjá mér þessa dagana snúast um að búa mig undir 170 km í Súlum Vertical . Við erum að fjölga klukkutímum og ég reyni að taka sem flestar æfingar á gravel hjólinu. Um síðustu helgi fór ég yfir Vaðlaheiðina, Dalsmynnið og Skuggabjargarskó. Þetta voru bara 108 km en ég var gjörsamlega orðinn steiktur í efri hluta líkamans og var að ...