Skrifpúltið

TCR ADVANCED PRO DISC 1 AX. Við Harpa fórum niður í Útisport í gær að ná í nýja hjólið mitt og nú er ég búinn að taka á því einn snúning. Þegar ég prufaði hjólið í búðinni fann ég alveg að þetta var gott hjól, en það átti samt eftir að koma mér skemmtilega á óvart að prufa það almennilega. Þetta hjól er GEGGJAÐ!! Ég nenni ekki að fara út í djúpar tæknilegar upplýsingar um þetta enda er það ekki minn tebolli en ætla samt aðeins að velta fyrir mér hvað gerir þetta hjól svona gott. Á leið úr Jólahúsinu í gær. Maður þarf ekki að lesa marga dóma um þetta hjól til að átta sig á því að Giant hefur tekist vel til þegar þeir hönnuðu þetta stell. Þetta hjól er alveg skuggalega lipurt, létt og svínliggur. Sumir myndu flokka þetta sem klifurhjól en stellið er samt líka hannað til að lágmarka loftmótsstöðu. Það sæmir sér því vel á ráslínu í hvaða keppni sem er. Summing up the new TCR is easy – it’s simply the finest race-bred bike Giant has produced to date. And considering Giant’s track record, t...

Tók þessa mynd þegar ég féll kylliflatur fyrir þessu hjóli. Í fyrradag rakst ég á auglýsingu á FB um að það væru útsöludagar í Útisport. Ég átti eftir að endurnýja hjálminn eftir slysið og ákvað því að fara og kanna málin. Það fyrsta sem ég tók eftir þegar ég kom inn í búðina var hinsvegar Giant TCR Advanced Pro 1 Disc-AXS - í minni stærð. Ég er búinn að liggja yfir þessu hjóli á netinu í heilt ár og láta mig dreyma. En þarna stóð það s.s. og mændi á mig augunum eins og móðurlaus hvolpur í dýraathvarfi. Eftir að ég rak augun í það ákvað ég að gera það heimskulegasta í stöðunni; að prufa það og spyrja hvort það væri að fara á útsölu. Ég dröslaði hjólinu út og skellti mér einn á hring á því. Þó hnakkurinn hafi verið of lár fyrir mig og ég nennti ekki að láta breyta honum, þá féll ég strax fyrir þessu hjóli og fann hvað það er skuggalega gott að hjóla á því. Einn stærsti munurinn á þessu hjóli og mínu er að ég sit "á" gamla hjólinu mínu en ég sit "Í" þessu hjóli. Mér l...

Á Mývatnsheiði með Hörpu. Þá er alveg geggjaðri helgi lokið og ekki laust við að maður sé sæll og kannski pínu þreyttur. Við Harpa skelltum okkur með börnin í Mývatnssveit á föstudaginn og helgin var því blanda af slökun, ofáti og hjóleríi. Í gær hjóluðum við niður Hólasand, Presthvamma og upp dali heim- og í dag hjóluðum við upp í Víti og kláruðum svo Mývatnshringinn. Ég var býsna sprækur miðað við að hafa ekki hjólað mikið upp á síðkastið en verð að viðurkenna að ég var kominn með nóg þegar við komum í hús í hádeginu. Fyrri dagurinn var 80 km og dagurinn í dag var 67 km með nokkrum krefjandi brekkum. Við stoppuðum í Dalakofanum í gær og fengum okkur smá orku. Veðrið var fínt á okkur í gær en í dag var frekar svalt og lítið um blessaða sólina. En það rifjaðist upp fyrir manni á þessum þvælingi afhverju maður er í þessu. Það er svo hrikalega gaman að þvælast svona um á hjóli, sérstaklega þegar veðrið er gott og maður getur stoppað einhversstaðar og keypt sér kaffi og eitthvað sætabrauð...

Úr ævintýraferð gærdagsins. Í gær var ég kominn með svo mikið samviskubit yfir að hafa börnin í lausagöngu allan daginn að ég ákvað að sleppa því að taka æfingu og gera eitthvað með börnunum. Ég henti því sunddóti í poka og hengdi hjólatösku á ferðahjólið fyrir innkaupaferð. Við fórum í Bónus og versluðum helstu nauðsynjar og fórum svo þaðan í sund. Það var fínt að komast í sund og langt síðan við fórum síðast. Það var nóg um að vera í sundi þrátt fyrir að veðrið væri ekkert frábært og mikið um ferðamenn.  Eins og ég var búinn að koma inn á í fyrri póstum þá er ég hættur að æfa eftir ákveðnu plani í bili. Núna er ég bara að hjóla til að njóta, fer út þegar veðrið er gott og mig langar til. Það er mjög frelsandi og miklu skemmtilegra. Það þýðir samt ekki að ég sé ekki að ég sé bara í einhverju dútli. Ég held áfram að keyra á brekkur og taka erfiðar æfingar þegar þannig liggur á en reyni líka að passa mig á því að vera stundum bara rólegur.  Ég er búinn að hjóla alla daga í þess...

Næringargildi/hitaeiningu Ég man ekki hvort það var frekar bókin "In defense of food" eða bókin "Food rules" (báðar eftir Michael Pollan) sem breyttu alveg hvernig ég lít á mat og næringarfræði. Fyrirbærið næringafræði er svo hrikalega flókið að það þýðir eiginlega ekki neitt annað en að reyna bara að horfa á stóru myndina.  Og hver er stóra myndin? Jú, að borða fjölbreytt, helst sem mest grænt, helst ferskt, sleppa unnum matvælum og viðbættum sykri og borða hóflega. Þessi klisja er stóra myndin. Það hafa allir heyrt þetta en kannski færri sem fara eftir þessu. Nutrient density mætti þýða sem næringarþéttleiki, eða næringarmassi. Næringarþéttleiki er í rauninni bara mælikvarði á hversu mikið af næringarefnum við fáum per hitaeiningu matar. Því hærri næringarþéttleiki, því betra (sérstaklega upp á að viðhalda heilbrigðri þyngd). Þetta er því ekki það sama og energy density (orkuþéttleiki), sem er í rauninni mælieining á hversu margar hitaeiningar við fáum per gram af...

Við Harpa að taka einn klassískan Eyjó. Ég lét verða af því að skella mér út aftur að hjóla- og það var betra en gott. Það skemmdi heldur ekki að veðrið lék við okkur þrátt fyrir smá mótvind á leiðinni heim. Sól í heiði og 17°C. Við byrjuðum þetta rólega og mér fannst eins og ég hefði varla sleppt úr degi að hjóla. Ég var búinn að velta fyrir mér hvort ég yrði eitthvað óöruggur á hjólinu- en fann ekki fyrir því. Ég ætla ekki að hjóla eftir neinu plani á næstunni heldur bara fara út að hjóla við hvert einasta tækifæri. Bara njóta þess að hjóla og reyna að muna afhverju ég er að þessu. Svo stefni ég að því að keppa í Orminum 13. ágúst. Þegar ég hjóla finn ég ekki fyrir neinum verkjum í öxlinni. Undantekningin á því er þegar ég þarf að kippa upp stýrinu þegar ég fer yfir ójöfnur eða upp á gangstéttar. Dags daglega finn ég verk við svipað átak eða þegar ég reyni að lyfta upp þyngri hlut í axlarhæð. Verkurinn er þá ekki í sjálfu brotinu heldur í beininu nær hálsinum. Ég hef grun um að þetta...

Við Þolli í skóginum. Jæja þá er þetta ferðalag að fylla 2 vikurnar og við börnin höldum af stað heim til Akureyrar eftir rúman klukkutíma. Pabbi ætlar að skutla okkur yfir og það minnkar aðeins stressið. Lestarkerfið hér í Svíþjóð er búið að vera í hálfgerðu rugli síðustu mánuði og mikil traffík. Það verður því voðalega notalegt að láta bara droppa sér beint út í flugstöðinni, sérstaklega þar sem maður er með börnin. Litlu hásetarnir mínir. Ferðin okkar til Västerås var alveg frábær og fullt af ævintýrum fyrir börnin. Kanóferð við Björnö mun örugglega lifa lengi í minningunni og svo gátum við farið þrisvar að baða í vatninu þrátt fyrir að veðrið væri nú ekkert frábært allan tíman. Við Þolli náðum líka að fá okkar tíma til að ræða lífið og tilveruna. Við lendum á Akureyri um kaffileitið í dag og Harpa kemur og sækir okkur á völlinn. Það verður í nógu að snúast þegar maður kemur heim en mig dreymir um að henda mér út að hjóla þar sem ég er ekki búinn að taka æfingu í 2 daga. Tæknilega s...