Skrifpúltið

Frá bikarmóti í Svarfaðadal. Mynd: Ámann Hinrik Þar sem ég er tölfræðinörd og hef gaman af því að spá í hlutunum þá var ég að hugsa um að setja upp töflur og gröf yfir árangurinn í ár og bera saman við síðustu ár. En ég er ekki með aðgang að öllum möppunum úr vinnutölvunni hérna heima þannig ég bara hendi upp smá annál eftir minni sem nær aftur til ársins 2022 þegar ég keppti í mínu fyrsta bikarmóti á vegum HRÍ. Það var stórt skref og óhætt að segja að ég hafi stigið eina sjómílu út fyrir þægindaramman. Einn á ferð á Suðurstrandarvegi árið 2022- það var ekki beint upplífgandi að vera alltaf droppað. 2022 Ég varð í 21. sæti og svo 18. sæti í þeim bikarmótum sem ég keppti í áður en ég braut á mér viðbeinið þann 1. júní og varð að taka pásu. Ég kom hinsvegar nokkuð sterkur til baka í Orminum um miðjan ágúst og náði 5. sæti í hörku baráttu um 3. sætið. Bikarmótin voru stórt skref fyrir mig og ég var drullu stressaðar og óöruggur með mig. Fannst ég ekki eiga heima þarna og hefði sennilega e...

Á leiðinni upp á Vaðlaheiði, Akureyri í baksýn. Mynd Ármann Hinrik Jæja síðasti keppnispistillinn í ár og þriðja og síðasta gravel keppnin. Það er óhætt að segja að þessi þrjú mót hafi öll verið mjög ólík en þau eiga það þó sameiginlegt að vaxa með manni þegar frá líður. Það er eitthvað við upplifunina og stemmningua sem er einstak og svo gjörólíkt stemmningunni í götuhjólunum. Að hluta til held ég að það sé bara meiri náttúrutenging. Eftir að hafa hjólað að mestu á malbiki í nokkur ár þá man ég tilfinninguna sem ég fékk við að hjóla fyrstu ferðina upp á Vaðlaheiði í vor, þetta var eitthvað svo næs og að vissu leiti sama frelsistilfinning og hellist yfir mann í hjólaferðalögum. Brautin Klöppin- 80 km leiðin í Súlur Vertical. Ræst var frá Kjarnaskógi og haldið sem leið liggur yfir gamla Vaðlaheiðarveg. Þegar komið er yfir í Fnjóskadal er farið yfir gömlu brúnna í Vaglaskógi (fyrsta járnbenta steinsteypubrú á Íslandi byggð 1908) og þaðan er hjólað í gegnum Vagla-, Lunds- og Þórðarstaðars...

Eitt erfiðasta móment sumarsins- að koma í mark í Riftinu gjörsamlega á hælunum. En það var eitthvað við þessa upplifun sem kveikti einhvern neista og gaf mér mun meira en götuhjólreiðarnar. Ég á bæði eftir að klára pistilinn um Súlur Vertical og svo gera upp keppnisárið. Þetta kemur allt með kalda vatninu. Annars er ég er kominn í ládeyðutíma (segið svo ekki að það sé ekki auðvelt að tala íslensku um hjólreiðaíþróttina, þetta þýðir s.s. off-season) og er að njóta þess að lyfta, labba, melta sumarið og skipuleggja það næsta. Og það hafa orið miklar vendingar.  Eftir síðasta götuhjólamótið var ég ákveðinn í að endurnýja götuhjólið fyrir næsta sumar og leggja allt í að ná góðum árangri á þeim vígstöðvum. Ég var að sjá fram á að henda ca. millu í að endurnýja hjólið og þar með hefði það þýtt að ég hefði spennt bogann svo hátt að það hefði verið erfitt að leyfa sér að ferðast og gera eitthvað skemmtilegt. Það varð því úr að ég ákvað að fresta þessari ákvörðun einbeita mér meira að mala...

Beygt við Fljótsdalsbrúna. Mynd: Gunnar Gunnarsson Maður er búinn að keppa svo mikið að maður þarf að fara að ráða blaðamann til að semja alla þessa pistla. En nú er komið að næstsíðasta mótinu í ár, Orminum (taka V). Eins og margoft hefur komið fram þá er þetta mót alltaf uppáhaldsmótið mitt af fjölmörgum ástæðum. Má þar helst nefna brautina sem er ótrúlega skemmtileg, félaggskapinn og fólkið, umgjörðina og skipulagið þar sem allt er upp á tíu. En fyrir þá sem þekkja ekki brautina þá er hér eldri pistill. Það var skollin  á einmuna blíða strax klukkan 08:00 um morguninn. Mynd: Ágúst Bragi Daðason Veður og klæðnaður Í þetta skipti fær veðurstofan 10 í einkunn fyrir bestu spá í heimi sem stóðst 100%. Spáin gerði ráð fyrir allt að +27°C en veðurguðirnir gerðu gott betur og splæstu í +29.9°C á Egilsstaðaflugvelli þegar best lét. Hitastigið á hjólatölvunni sýndi 28°C þegar við komum í mark. Þetta var geggjað!! Ég var í síðerma keppnistreyju (gleymdi stutterma) og stuttum buxum. Fann e...

Þessi mynd eftir Arnold Björnsson finnst mér lýsa Greflinum svo ótrúlega vel. Á myndinni eru Addi Gústafs og Gummi Sveins. Jæja þá er önnur gravel keppni ársins (og lífsins) búin og ég ætla bara að leyfa mér að vera ánægður með hana. Ánægjan snýr að mestu leiti að því hvað þetta var gaman, hvað veðrið var gott og hvað það var fallegt. Er það ekki það sem þetta snýst allt um?  Þegar ég fór af stað í að græja mig fyrir gravel þá var ég með rómantískar hugmyndir um hvernig þetta "ætti" að vera en upplifði lítið sem ekkert af því í Riftinu. Ég var búinn að sjá fyrir mér að diesel-ast áfram eftir fallegum malarvegum sem liðast um sveitir landsins í góðum félagsskap. Vera með beljur á beit og bændur að klóra sér í pungnum á hliðarlínunni. Riftið var meira að hossast grenjandi um apalhraun og velta fyrir sér að gleypa rafhlöðuna úr afturskiptinum svo maður hefði afsökun fyrir að fá far til byggða. Ekki misskilja mig, ég er ekki búinn að gefa Riftið upp á bátinn, það er bara annar le...

Ég nennti ekki að þrífa hjólið þegar ég kom heim í gærkvöldi og það svaf skítugt í stofunni. Þá er Grefillinn búinn og það er óhætt að segja að þetta hafi verið mjög ólík upplifun miðað við Riftið. Svart og hvítt. Ég fór auðvitað styttra núna og það munar mikið um það en svo var bara svo miklu skemmtilegra að vera á braut þar sem maður hélt meiri hraða. Þetta var eins og ég hafði ímyndað mér malarhjólreiðar. Í stuttu máli; frábær braut, geggjað veður, frábær félagskapur, skemmtilegir vegir og óhemju fallegt umhverfi. En ég mun skrifa pistil um þetta fljótlega. Daginn í dag hef ég nýtt eins og ég hef getað í endurheimt. Ég hjólaði1,5 klst en svo hef ég að mestu haft það náðugt, gengið frá þvotti, lagað smá til og legið í bælinu þess á milli. Og svo er það mikilvægasta: að éta og éta. Líkaminn minn öskrar á orku og næringu eftir svona erfiðar keppnir og þá er ekkert annað en að hlusta. Ég er því búinn að troða vel í mig í dag og það að langmesu leiti hollt.  Ég reyni að henda inn pis...

Conti Terra Trail 45mm komin undir. Ég er að fara suður að athuga hvort Ingvar geti fittað mig betur á gravel hjólið og svo keppa í 100 km í Greflinum á laugardaginn. Ég þurfti því að taka hjólið aðeins í gegn og ákvað að skipta um dekk í leiðinni. Ég hef verið ánægður með Schwalbe G-One Pro r (50 mm) sem ég keypti sérstaklega fyrir Riftið en mér hefur samt fundist þau vera svolítið hæg og þung, sérstaklega upp brekkur og á sléttari vegum. En þau skína á grófum köflum og veita öryggi í tæknilegum köflum þegar maður fer niður í móti. Ég hafði því grun um að ég sennilega yrði ég betur settur á 45 mm Conti dekkjunum sem komu undir hjólinu, bæði í Greflinum og Súlum. Ég ætlaði nú ekki að nenna að fara í þetta en Ingvar mælti með að ég myndi skipta og ég ákvað að treysta honum. Klukkan 10 í morgun byrjað ég svo að brasa í hjólinu og það má segja að endingu hafi allur dagurinn farið í hjólastúss. Þrífa hjólið og felgurnar, taka keðjuna af og þrífa hana og svo að lokum heitvaxa. Rífa svo Schw...