Skrifpúltið

Drekkutími hjá Dagbjörtu Lóu um helgina.  Nú er sunnudagur og fínni helgi að ljúka. Samvera með börnunum, lokahóf hjá hjólreiðafélaginu og sæmilegur slatti af frískandi æfingum og útiveru. Ég fór í ræktina í gærmorgun og þar var stöðvaþrek í boði sem vara drullu krefjandi og fínt. Áðan skellti ég mér svo út að hlaupa og fór 10 km á frekar rólegu pace-i. Lappirnar voru eitthvað frekar blúsaðar en góðu fréttirnar að hnéin eru ekki að kvarta neitt. En ég er helvíti þreyttur núna og þegar ég labbaði í búðina fann ég vel að það er kominn tími á hvíld. Æfingavikan úr Training Peaks- grænar æfingar eru þær sem ég setti inn fyrirfram og kláraði. Hinar voru ekki planaðar. Er reyndar ekki búinn að setja inn allar samgönguhjólreiðarnar. Miðað við að það sé off season hjá mér þá er ég sennilega að keyra óþarflega hart á þetta. Stundum missir maður yfirsýnina, sérstaklega þegar manni líður bara vel. Ég er búinn að taka 17 æfingar á þremur vikum og Vetrarhlaupið hefur líklega tekið aðeins úr mér...

Það er óhætt að segja að það hafi verið frekar þungar lappirnar á manni í dag. Dagurinn var býsna annasamur eins og stundum áður. Vinna, koma Dagbjörtu í fimleika, versla í matinn, koma Brynleifi í körfu, sækja Dagbjörtu, taka æfingu, fara í bað, elda og ganga frá. Klukkan er að verða níu og ég rétt að setjast niður núna, sæll og glaður. Það er gott að hafa í nógu að snúast, þá líður manni vel. Ég tók fyrstu inniæfinguna á hjólinu í langan tíma og það væri synd að segja að ég hafi saknað þess. Þessi klukkutími var lengi að líða og lappirnar þreyttar þó ég hafi bara verið að malla á á 145W og púlsinn yfirleitt bara í 120. Ég ætla að skella mér  í ræktina í fyrramálið og svo út að hlaupa á sunnudaginn. Æfingar síðustu vikna. Ég er búinn að vera býsna duglegur í æfingum upp á síðkastið þó ég sé ekki að rúlla eftir neinu plani. Það er líka áhugavert að ég er samt að taka helmingi færri klukkutíma á viku miðað við það sem gerist þegar ég er að hjóla markvisst. Það er gott og blessað en ...

Svifryksbærinn Akureyri Ég er búinn að vera ótrúlega peppaður í allan dag út af þessu hlaupi í gær. Það er bæði vegna þess að ég er svo ánægður með hvernig mér gekk og svo fannst mér bara svo djöfull gaman að hlaupa og vera í kringum allt þetta fólk. Ég væri að ljúga ef ég segði að ég fyndi ekkert fyrir hlaupinu en ég gæti alveg klárlega verið mun verri. Ég er með væga strengi og líður eins og lappirnar séu pínu brothættar. En þetta er allt innan eðlilegra marka. Ég ákvað að sleppa bara æfingu í dag, enda búinn að æfa 4 daga í röð og það er allt brjálað að gera með börnunum í tengslum við tómstundir og við að elda og halda heimilinu á floti.  Smellti einni mynd á leiðinni heim úr vinnunni. Svifryksmengunin hér í bæ er búinn að vera viðurstyggð upp á síðkastið og það er eiginlega ekki hægt að hjóla meðfram helstu umferðargötunum. Hversu sjúkt er það?

Team Fljótfær! Þá er fyrsta Vetrarhlaupið búið og það er óhætt að segja að það hafi verið hrikalega gaman, en erfitt. Alveg eins og það á að vera. Ekki var það heldur til að eyðileggja stemmninguna að ég lenti óvænt í liði. Menn að nafni Atli og Elli gengu upp að mér og Kristni á Grænavatni og sögðu að við værum með þeim og Rakel hans Ása í liðinu Fljótfær (ég þekki þetta fólk samt ekki neitt).  Eftir að hafa hitað sæmilega upp kom ég mér fyrir á ráslínu í miðjum hópnum. Það kom mér á óvart hvað startið var hægt og ég þokaði mér upp hópinn í rólegheitum og fannst hraðinn bara vera þægilegur þó þetta væri á fótinn. Ég reyndi að spara mig í bröttustu brekkunum, en þegar við vorum komin upp fyrir kirkjuna á Hesjuvöllum fór maður að gefa í niður í móti. Á þeim kafla missti ég 2 hlaupara frá mér og aðrir 3 náðu mér. Þarna hélt ég að ég væri að gefa eftir og beið eftir að fleir kæmu fram úr. Graf yfir hæð og hraða. Þegar við vorum að koma að Benna Jensen var ég aðeins farinn að hafa áhyg...

Ég hjólaði Lögmannshlíðarhringinn Ég skellti mér út að hjóla eftir vinnu í dag og ákvað að skoða brautina fyrir fyrsta vetrarhlaupið. Eins og ég sagði í síðasta pósti þá var ég ekki alveg viss út frá brautarlýsingunni hvernig hún liggur, en þetta skýrðist allt. Hún byrjar örlítið á fótinn en eftir ca. 1 km kemur býsna brött brekka en svo er þetta mest niður í móti alveg að Lónsbakka. Það koma aftur hækkanir úr Giljahverfinu að Orkugarði, þar sem markið er. Ef ég á að vera hreinskilinn þá líst mér ekkert allt of vel á þetta. En ég er búinn að ákveða að láta mig hafa það og gera bara mitt besta. Það kemur svo bara í ljós hvort ég verði að drepast eftir þetta. Ástæðan fyrir að ég ætla að drífa mig er helst sú að mig langar að hitta fólkið og vera með. Vera í hópi. Ég hef alltaf saknað þess að geta ekki tekið þátt í svona almenningshlaupum, það er drullu gaman. Þar sem þetta er nánast helmingi lengra en ég bjóst við (8,8 km) þá ætla ég að setja mér hófstillt markmið um að halda hraða upp á...

Tók þessa fallegu mynd þegar við fórum í heimsókn í Dálkstaði í gær. Veðrið er búið að vera rosalega fallegt upp á síðkastið. Nú er frábær helgi að baki og saltfiskurinn byrjaður af fullum þunga, fiskibollur komnar í ofninn og Brynleifur úti að kenna systur sinni að skate-a. Á eftir ætlum við að kíkja á Billa og Nóa þar sem Harpa er í vinnunni en svo væntanlega bara eitthvað að lufsast eftir það. Ég er að reyna að skrúfa niður símatímann hjá þeim og það er frekar erfitt. Það þýðir líka að ég þarf að finna mér eitthvað annað að gera á sama tíma🙈. Ég skellti mér í ræktina áðan og tók vel á því. Ég er eitthvað að hamast við að þyngja í bekkpressu og það gengur ágætlega. Það fylgdu því smá verkir á meðan á því stóð en góðu fréttirnar eru að þeir hverfa svo algerlega þegar ég hætti. Ég er farinn að halda að ég sleppi við að láta fjarlægja titanplötuna. Fínt að vera með auka styrkingu. Nú er komið í ljós hvaða leið verður farin í fyrsta Vetrarhlaupi UFA og það voru gríðarleg vonbrigði fyrir...

Við Harpa í brúðkaupi í gær. Við Harpa skelltum okkur í brúðkaup hjá Dagbjörtu frænku Hörpu og Gesti, óðalsbændum á Dálksstöðum í gær. Veðrið var frábært, athöfnin falleg og mjög fyndin (Oddur Bjarni gaf þau saman), maturinn var geggjaður og það var bara rosalega gaman hjá okkur. Ég man hreinlega ekki hvenær ég fór í brúðkaup síðast en það er orðið ansi langt síðan. Í hádeginu skellti ég mér svo út að hlaupa. Ég var búinn að hafa áhyggjur af því að lappirnar á mér væru að kikna undan þessu nýja áreiti en það var alveg óþarfi. Mér leið vel frá fyrstu mínútu, það vel reyndar að ég var alveg viss um að það kæmi eitthvað hroðalegt bakslag eftir nokkra kílómetra. Þetta var of gott til að vera satt. Hádegishlaup dagsins. Ég hljóp að heiman, niður skautasvellsbrekkuna, gegnum innbæinn og miðbæinn, upp í háskóla, Borgarbraut og meðfram Gleránni heim aftur. Ég mallaði fyrst á +6/min/km en þegar ég átti 3 km eftir gaf ég aðeins í og leið bara ágætlega. Það kom smá seiðingur í vinstra hnéið en al...