Skrifpúltið

Hlaup 4 Mynd frá fjölskylduhlaupinu á sunnudaginn Dagsetning: 31.03.2020 Tegund: Millilangt á mjög misjöfnum hraða Leið:  Dró fram hjólin hjá börnunum og skokkaði á eftir þeim. Fórum úr Kringlumýri, að Dalsgerði, Lundarskóla, Bónus og heim aftur. Síðan hljóp ég 1 km í viðbót eftir að við komum heim. Gír:  Mjög skrítið hlaup var mjög sprækur til að byrja með. Síðan eftir að ég droppaði börnunum af mér var ég alveg punkteraður. Var í hálfgerðu blóðsykurfalli þegar ég kom inn sem bendir til þess að maður sé ekki að éta nægilega hollt. Vegalengd:  5 km. Samtala:  19 km. Annað:  Það var æðislegt veður og ég hef aldrei  mætt jafn mikið af fólki á ferðinni gangandi, hjólandi og hlaupandi. Það var hrikalega gaman að sjá hvað var mikið líf. En annars er ég bara búinn að vera að reyna að tvinna saman vinnu og fjölskyldulíf. Það er nokkurveginn vonlaust mál að vera með börnin heima og vinna á sama tíma. Maður kemst bara í það helsta, svara póstum og ...

Hlaup 3 Dagsetning:  29.03.2020 Tegund:  Sprettir Leið:  Hljóp úr Brekku út að Belgjarhöfðum. Ca. 5x400 metra sprettir með rólegu á milli. Gír:  Var bara fínn en á þó nokkuð í að geta haldið 4:10 pace Vegalengd:  5 km. Samtala:  14 km. Annað:  Mjög skemmtilegt í blíðunni með Helgu og mömmu.

Hlaup 2 Dagsetning:  27.03.2020 Tegund: Stutt semi-rólegt Leið:  Hljóp úr Brekku út á Belgjarbáru og til baka Gír:  Var pínu stirður með smá verk í nára sem hvarf þegar ég hitnaði. Var samt frekar þungur í heildina Vegalengd:  3 km. Samtala:  9 km. Annað:  Þrátt fyrir mikla náttúrufegurð þá hefur mér alltaf fundist skemmtilegra að hlaupa innanbæjar. Að hlaupa svona fram og til baka á þjóðveginum hefur mér aldrei fundist skemmtilegt. En mér leið að sjálsögðu vel á eftir.

Þar sem ég er ekki að blogga neitt af viti þessi dægrin, þá datt mér í hug að virkja þennan vettvang sem hlaupadagbók þar sem ég fer yfir æfingu (gær)dagsins. Hlaup 1 Dagsetning: 25.03.2020 Tegund: Langt rólegt Leið: Hljóp úr Kringlumýri, niður í Hrafnagilsstræti og Spítalaveg niður Aðalstræti. Hljóp með Brynleifi hringinn í kringum tjörnina í Innbænum (2 km). Þegar ég fór til baka hljóp ég Drottningarbrautina og svo upp Þórunnarstrætið. Gír: Var í góðum gír og leið vel mest allan tíman. Smá hnjáverkir í lokin. Lungun virkuðu fínt. Vegalengd: 6 km. Samtala: 6 km. Annað: Ótrúlegt að hlaupa um göturnar hérna á Akureyri í þessari Covid þoku. Engin bílaumferð en mjög margir úti að hreyfa sig. Pizzabílar út um allt

Brooks Ghost 12 Þar sem ég var búinn að ákveða að hlaupa 5 km. í 1. maí hlaupi UFA þá varð ég nú að græja mér einhverja skó. Hef ekki átt hlaupaskó í langan tíma, ef frá eru taldir Luna sandalarnir mínir. Ég ákvað að hverfa aðeins aftur frá minimalistapælingum og fara í hefðbundnari hlaupaskó. Fékk mér Brooks Ghost 12 og er spenntur að vita hvernig hnéin mín þola þetta. Ég var reyndar svekktur að liturinn sem mig langaði í var ekki til, þannig ég tók bara plain svarta. Nú er bara að fara að skella sér út að hlaupa 3-4 sinnum í viku ef maður verður svo heppinn að halda heilsunni. Það er náttúrulega samt alls óvíst hvort það verði eitthvað 1. maí hlaup en það þýðir ekki láta það trufla sig. Þá daga sem ég fer út að hlaupa mun ég stytta inniprógrammið mitt, en samt taka smá armbeygjur, curl og axlapressu. Já og maga. Set hér inn prógrammið sem ég bjó til og er búinn að fara eftir síðustu vikuna rúma: Ps. Er að leggja í hann niður í Innbæ og ætla að leyfa Brynleifi aðeins að hl...

Ég stakk af með börnin í sveitina til afa og ömmu. Það eru aðeins meiri líkur á að maður nái að vinna eitthvað hérna. Var búinn að gera eina mislukkaða tilraun til að vinna í Kringlumýrinni en gat ekki tengt vinnutölvuna með hotspot og svo hafa börnin eiginlega ekki neitt við að vera þar. Það er alveg nóg challenge að fá vinnufrið í sveitinni og þar geta börnin þó farið út að leika eða horft á sjónvarpið. Annars er ekki neitt að frétta nema maður er orðinn voðalega þreyttur á þessu ástandi strax. Það er helst að maður gleymi þessu rétt á meðan maður er að mála eða lesa. Var að klára Brúna yfir Tangagötuna eftir Eirík Örn Norðdahl í gær og fannst hún fín. Ég verð að viðurkenna að ég átti nú samt von á meiru. Mér fannst hún djöfull góð á köflum en mér fannst hún eiginlega bara fjara út. Maður hafði á tilfinningunni að höfundurinn hafi ekki verið búinn að ákveða hvernig hún átti að enda og svo eiginlega bara ekki nennt þessu lengur. En það er örugglega bara steypa í mér. Síðan ég blog...

Mynd sem ég málaði í gær án þess að teikna neitt á undan. Á leið úr leikskóla, Hlíðarlundur/Lundarsel Í gær áttaði ég mig á því að þetta COVID-19 brjálæði er aðeins farið að fara á sálina á manni. Þó flestir heilbrigðir einstaklingar á unga aldrei reyni að segja sér að þetta sé þeim ekki hættulegt, þá held ég að undir niðri leynist alltaf einhver ótti. Ekki bara óttinn við að smita gamalt fólk og þá sem eru veikari fyrir, heldur líka einhver ótti við að fá þessa óværu sjálfur. Veiran er táknmynd drepsóttar (svarti dauði) og vesældar. Þetta eru óhreinindi og stimpill sem þú vilt ekki fá á þig. En mest fer í taugarnar á mér þessi tilfinning innilokunar, ekki ósvipuð tilfinningunni sem maður fær þegar allt er lokað vegna ófærðar (sem nóg var af fyrir). Maður getur ekki bara stokkið í ræktina, út í búð eða með börnin í afmæli þegar manni dettur í hug. Þetta ástand er svo fyrst og síðast bara óraunverulegt. Tveggja metra fjarlægð, spritt, börnin heima, vinna heima.... manni líður eins...