Skrifpúltið

Kettir eru oft mjög sérstakir karakterar. Þótt kisan okkar sé ekki gömul þá er hún komin með ansi sterk karaktereinkenni. Eins og margir kettir gera, þá er hún farin að bera björg í bú. Sem betur fer er það samt ekki eins og með flesta ketti sem koma inn með mýs og fugla heldur eru laufblöð í mestu uppáhaldi. Hún lætur sér ekki nægja að gera það heldur hefur hún komið inn með kex, snakkpoka, tóman brauðpoka og eitthvað fleira drasl sem ég man ekki í augnablikinu. Síðan eru það rútínurnar og hver morgun er öðrum líkur. Hún bíður eftir að henni er hleypt inn, brýnir klærnar á teppinu við símaborðið, geyspar letilega og fylgir mér svo hvert fótmál. Já manni fer að þykja vænt um þessi helvítis kvikindi. Myndirnar sem ég birti hérna af henni tók Guðrún um daginn. Hún lagði sig í sófanum og þegar hún rumskaði og leit upp, þá lá kisa líka í þessum ægilegu makindum eins og ekkert væri sjálfsagðara. Kveðja, bJaRnI

Þættinum hefur borist uppskrift af ljúffengum beitukóngi. Það er aldrei að vita nema að ég geti reddað ykkur beitukóng ef ykkur langar að prófa. Uppskrift að beitukóngi: Geoff Foale frá Devon sendi þessa uppskrift inn, en hann fékk hana hjá gömlum sjómanni frá Salcombe fyrir 30 árum. Hún er leiðbeining um það hvernig bezt er að matbúa beitukóng. Sjóðið beitukónginn í 15 mínútur. Þegar kuðungurinn er orðinn kaldur er snigillinn losaður úr honum. Skerið hann niður í þunnar sneiðar á skurðarbretti úr við, helzt úr eplatré. Stráið fínt saxaðri steinselju yfir, salti og nýmuldum pipar. leggið rakan klút yfir og geymið í kæli í tvo daga. Eftir það er kuðungurinn settur í bréfpoka og hent í ruslið. Borðið síðan brettið. Það mun bragðast betur og er mýkra undir tönn en beitukóngurinn. Hjörtur Gíslason, Morgunblaðið, 24 ágúst 2005 Kveðja, Bjarni

Ég hef heyrt það að Jón Bjarnason hafi nú þegar hafið aðför sína að landsbyggðinni. Best að pakka niður og flytja á mölina. Kveðja, Bjarni

Frændfólk mitt gaf mér um daginn forláta pott sem kallast Slow Cook. Hugmyndin á bak við slíkt apparat er að maturinn fái hæga og langa "eldun", hráefnið verði meirara og útkoman bragðmeiri. Eldun tekur að jafnaði 6-12 klst og það er víst hægt að elda í þessu allan fjandann, súpur, kássur, kjúkling og Kaninn er mikið fyrir svo kallað pot-roasts. Það var víst The Naxon Utilities Corporation of Chicago sem framleiddi svona apparat fyrst en ég held að grunnhugmyndin af svona eldamennsku sé væntanlega mörg þúsund ára gömul. Ég fór hægt af stað í þessu en er að taka mig á og læra inn á þetta. Ég hef eldað hafragraut sem verður reyndar hrikalega linur (eldaði hann yfir nótt), grjónagraut sem þarf að fylgjast vel með (og varð reyndar voðalega linur), baunasúpu sem heppnaðist ágætlega og svo í kvöld, kjötsúpu sem var alger snilld. Á veraldarvefnum úir og grúir af uppskriftum fyrir svona potta. Ég hef nú ekki prófað neina af þeim ennþá en ef maður notar venjulegar uppskriftir þarf mað...

Verð að lýsa yfir frati á þetta "eldgos" sem var að hefjast. Ef maður vissi ekki betur þá héldi maður að þeir hjá sjónvarpinu hefðu búið til þessar fréttamyndir með hvítum kartonpappa og eldspýtum. Það er til mikils fyrir heimamenn undir jökli að hafa verið með skítinn í brókunum síðan 1994 fyrir þetta smá fruss. Þetta er eins og að fá smá forleik og vera svo sparkað úr rúminu. Hvar eru flóðin, hvar eru sprengingarnar, hvar er öskufallið og hvar eru líkin? Nei þetta er ömurlegt og kemst inn á topp 5 listann hjá mér yfir lélegustu eldgos jarðsögunnar. Kveðja, Bjarni

Ég var í ættfræðigrúski áðan og komst þá að þeirri mikilvægu staðreynd að Hallbjörn Hjartarson er frændi minn. Og það nokkuð meira en almennt gerist milli manna sem deila frændskap. Þetta er sannkallaður skyldleikafrændskapur og erfðafræðilegt kraftaverk, enda við báðir mjög svipaðir. Afi minn, Ingimar Einarsson og Hallbjörn voru hvorki meira né minna en fjórmenningar og hafiði það. Þetta þýðir líka það, ef ég reikna rétt, að Linda sem er að vinna með mér og hann Jónas pabbi minn eru fimmmenningar. Pabbi lindu var bróðir Hallbjarnar. Síðan ég kom á Skagaströnd í fyrsta skipti fyrir einu ári hef ég oft nefnt það að ég vilji taka við Kántrýbæ og útvarpinu. Nú hreinlega verð ég bara að gera það enda maðurinn svo gott sem faðir minn. Kveðja, Bjarni Ps. Myndina fann ég á erlendri síðu. Á myndinni með frænda eru einhverjir áttavilltir vesalingar.

Fékk póst frá Hagsmunasamtökum heimilanna og langaði til að birta hluta úr þeim pósti: Ríkisstjórnin kynnti í gær umfangsmiklar aðgerðir vegna "skuldavanda heimilanna" (er í raun innheimtuvandi fjármálafyrirtækja). Hagsmunasamtök heimilanna fagna mörgu sem þar kemur fram, en taka skýrt fram að þessar aðgerðir, sem eru skref í rétta átt, eru á engan hátt fullnægjandi til að lina þjáningar, bæta það tjón og forsendubrest sem heimili landsins urðu fyrir vegna fjárglæfra stjórnenda fjármálafyrirtækja, meingallaðrar efnahagsstjórnar og eftirlits. Ekkert í aðgerðum þriggja ríkisstjórna hefur falið í sér neitt til að leiðrétta óréttláta og stökkbreytta hækkun höfuðstóls lána heimilanna. Vandséð er hvernig þessar aðgerðir leiði til sátta í samfélaginu eða enduruppbyggingar hagkerfisins. Afskaplega vel orðað allt saman og pent. Látum ekki endalaust troða á okkur, skráið ykkur í samtökin. Kveðja, Bjarni