Skrifpúltið

Síðasta kvöld fyrir sýninguna mína. Ég er eitthvað að reyna að melta þetta. Ég átta mig ekki á því hvort þetta muni hafa einhverjar breytingar í för sér- en þetta verður allavega gaman. Ég er samt sultu slakur yfir þessu og ekki kvíðinn. Ég held að það þýði að myndirnar séu ágætar. Það eina sem ég hef áhyggjur af er að úti snjóar og snjóar. Það gæti orðið til þess að eitthvað af fólki sitji heima á morgun, auk þess sem allar ferðir og snatt fram og til baka taka mikið mikið lengri tíma. Þetta kemur í ljós. Góða nótt.

Hér er próförkin af nafnspjaldi sem ég sótti í prentun í gær. Maður verður að hafa eitthvað liggjandi frammi á sýningunni. Það var Dagbjört Lóa sem varð fyrir valinu. Annars vorum við í Borgarnesi í nótt og erum að fara að leggja í hann til Reykjavíkur á eftir.

Eftir langa bið og lítið málerý ganga lóurnar aftur og nú á hræódýran skissupappír. Kannski verður lóan mín Herðubreið. Verði hún það, þá læddist hún aftan að mér. Þetta byrjaði með því að við fengum eina í brúðkaupsgjöf sem er alltaf í stofuglugganaum. Síðan fóru þær að umkringja húsið okkar. Það er alltaf svakalegt lóuþykkni sem umlykur okkur. Síðan eignuðumst við Dagbjörtu Lóu. Nú ganga þær aftur í málverkum og einhverra hluta vegna við sjóinn. Kannski ganga þær næst aftur inn til landsins og herja á hálendið.

Nú legg ég af stað suður á morgun með sýninguna mína. Við förum öll fjölskyldan og verðum í nokkra daga. Opnunin er á laugardaginn 28.nóv milli kl. 13-15. Ég er furðu rólegur yfir þessu. Auðvitað verður gamli Zetor með í för. Ég hlakka til að sjá hann í ramma.

Það verður víst lítið um málerí í kvöld. Það stórfurðulega atvik henti mig í kvöld, að þegar ég var rétt í þann mund að bleyta upp í pallettunni minni, og taka til Petit gris da Vinci pensilinn minn, kemur þá ekki fljúgandi auðnutittlingur út úr lampanum mínum og lendir beint í andlitinu á mér. Ég steinrotaðist og það næsta sem ég veit þá var ég búinn að fara á bókasafnskvöld í Skjólbrekku en kominn aftur heim og byrjaður að horfa á Broen og byrjaður að éta popp sem var poppað upp úr kókosolíu. Svona gerast slysin.

Fjallið góða enn eina ferðina. Ég er ekkert óánægður með þessa mynd en velti fyrir mér hvort ég ætti að hafa annan forgrunn. Svolítið gott að mála aftur.

Var að fara í gegnum gamlar myndir sem ég hef látið skanna áður en þær hafa farið í innrömun. Ég get notað eitthvað af þeim í jólakort. Ætli ég verði ekki með 5 mismunandi jólakortamyndir í ár. Fékk eina senda frá prentstofunni í gær sem ég mundi ekki eftir að ég hefði látið skanna. Mynd af Belgjarfjalli á óræðum árstíma. Var nú með vor í huga þegar ég málaði hana. Ég er bara ánægður með þessa mynd- hún vinnur á. Birkir Karlsson á hana og er vonandi ánægður með hana.