Skrifpúltið

Fólk heldur ábyggilega að ég sé orðinn brjálaður. En bakvið hverja heppnaða vatnslitamynd hjá mér eru oft annsi margar tilraunir. Maður verður að æfa sig. Þessi átti að vera rosalega dimm og spúgí en svo birti nú yfir henni. Ég held samt að loka útgáfan verði bjartur og heitur sumardagur.

Þessi er nú eiginlega best af þessum þremur "lindarmyndum" mínum þó það skíni kannski ekki alveg í gegn á þessari mynd. Stafninn á skálanum er nú reyndar ekki góður. Hún er ágæt í real life samt. Hún verður þó aldrei annað en skissa. Á síðustu málverkum sem ég hef gert er kominn einhver ákveðinn blær eða karaktereinkenni sem ég tek meira eftir en áður. Ég veit ekki hvort ég kunni að meta það eða ekki. Ég á erfitt með að útskýra það en það tengist eitthvað mattri áferð og teiknimyndastíl.

Þessi var ekki alslæm en svo lenti ég aftur í ógöngum með forgrunninn sem endaði með flippi. Himininn er skemmtilegur

Datt í einhverjar fjalla-nostalgíu. Skáli í Herðubreiðarlindum. Lenti í darraðadansi með forgrunninn sem varð ekki eins og ég lagði upp með í byrjun. Að öðru leiti náði ég ágætlega fram því sem ég vildi en hugsa að ég noti ekki svona grófan pappír á næstu

heiður himinn sól á lofti logn lítil flugvél suðar í fjarska grænt klístrað birki tíbrá  í skugga bakvið klett leynist hann afskiftur kúkurinn

Þessi er ágæt í fjarska. Maður þarf meira að segja ekkert að fara svo langt í burtu

Fór út að hjóla með Brynleifi áðan. Eða réttara sagt, ég sat í garðstól og horfði á hann renna sér upp og niður götuna. Tók með mér skissubókina og gerði eina lauslega skissu af því sem fyrir augu bar.