Hann byrjaði í þessu venjulega; sígarettur, brennivín og hass. Síðan smámsaman leiddi það út í amfetamín, læknadóp og sprautur. Hann seldi sig og stundaði innbrot. Botninum var svo náð þegar hann byrjaði að skrifa á commentakerfi DV.
Hann rankaði við sér í skotgröfinni. Sá lítið fyrir blóði í augunum en fann að iðrin lágu úti. Kjafturinn var fullur af drullu og annar fóturinn var farinn af. Hann dróg upp strumpaplástur.
Það versta sem gæti komið fyrir okkur væri að ganga í ESB. Þá gætum við misst eitthvað af þessum náttúruauðlindum sem við hugsum svo vel um og hafa komið almenningi svo mikið til góða.
Verslunin naut svo mikilla vinsælda, að eigendur hennar voru tilneyddir til að setja á sérstakt aukagjald, til að standa straum af kostnaði við að verja húsgögnin og kaupa salernispappír. Gjaldið greiddu allir sem komu inn í búðina.