Bakþankar Bjarna

Við höfum haft það gott um jólin, alveg þangað til í gær þegar maður vaknaði með brjóstsviða og liðverki af helvítis ofáti. Ég vorkenndi mér mikið en Guðrún hefur takmarkaðan skilning á vanlíðan minni. Um kvöldið át ég meira laufabrauð og sykraðar möndlur og dagurinn í dag hefur verið lítt skárri.

Nú verður breyttur lífstíll í upphafi nýs árs. Ekkert ýkt, bara beisikk lífstílsbreyting. Japanskar súpur, möntrur, ferskur fiskur, salvía og drekalauf, mynd af Tolla í stofuna og reykelsi. Fara allra ferða sinna gangandi og verða að lokum svo taoískur að maður rennur niður um niðurfallið með baðvatninu rétt í þann mund sem maður er að fyrirgefa Vigdísi Hauksdóttur fyrir að vera svona heimsk.

Ég er farinn að huga að næstu myndlistarsýningu. Þetta málarastúss kemur mér sífellt á óvart og ég virðist ekki svo auðveldlega fá leið á þessu. Leið og eitt verkefni klárast langar mig að byrja á því næsta. Maður lifandi hvað mig langar til að lifa bara og hrærast í þessu.

Ég er að hugsa um að setja næst saman sýningu með verkum héðan úr sveitinni. Þetta verða stór verk (allavega hálf örk), impressionískar landslagsmyndir í anda gömlu kallanna- sennilega bara 10 stk. Síðan er aldrei að vita nema maður fari að vinna litlar olíumyndir til hliðar. Hver veit?

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Góðan daginn öll

Kylfingur spjall

Negri í Þistilfirði